Kancelaria radcy prawnego
Ewa Wiszniewska

Skontaktuj się z nami!

21.07.2016 - Zmiany w Ordynacji podatkowej - JPK

Ustawą z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, do artykułu 82 Ordynacji podatkowej (dalej zwanej o.p.), z dniem 01 lipca 2016 r. dodany został § 1 b, który nałożył na mikro, małyc, średnich przedsiębiorców i dużych przedsiębiorców prowadzących księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych obowiązek przekazywania za pomocą środków komunikacji elektronicznej ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych informacji o prowadzonej ewidencji (wskazanej w art. 109 ust 3 Ustawy o podatku od towarów i usług), za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca, następującego po każdym kolejnym miesiącu.

Ustawodawca przewidział różne okresy wejścia w życie obowiązku przekazywania JPK dla mikro, małych i średnich przedsiębiorców oraz pozostałych (dużych) przedsiębiorców.

W pierwszej kolejności za miesiące które przypadają od dnia 01 lipca 2016 r. JPK zobowiązani są przesłać przedsiębiorcy, którzy w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:
1) zatrudniali średniorocznie więcej niż 250 pracowników oraz
2) osiągnęli roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych przekraczający równowartość w złotych 50 milionów euro, lub sumy aktywów bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat przekroczyły równowartość w złotych 43 milionów euro.

Za miesiące, które przypadają od dnia 01 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. mali i średni przedsiębiorcy nie są zobowiązani przesyłać JPK.

Za miesiące, które przypadają od dnia 01 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. mikroprzedsiębiorcy nie są zobowiązani przesyłać JPK.

W zakresie rozumienia mikro, małych i średnich przedsiębiorców w Ustawie z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw zawarte zostało odesłanie do przepisów Ustawy z dnia 02 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej w myśl której:
1) za mikroprzedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:
a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz
b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro.
2) za małego przedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:
a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 50 pracowników oraz
b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 10 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 10 milionów euro.
3) za średniego przedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:
a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 250 pracowników oraz
b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 50 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 43 milionów euro.

Analizując spełnienie wskazanych w ustawie warunków do określenia statusu danego przedsiębiorcy jako mikro, małego, średniego lub innego przedsiębiorcy średnioroczne zatrudnienie określa się w przeliczeniu na pełne etaty, natomiast wyrażone w euro wielkości przelicza się na złote według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku obrotowego wybranego do określenia statusu przedsiębiorcy.

Powyższa informacja nie stanowi porady prawnej.

Podstawa prawna: